امیدواری ؟!

طرفای ساعت پنج عصر بود که به بچه ها گفتم : چه وضعشه ؟ این آخر هفته رو به خاطر این مسخره بازی نتونستیم بخوابیم و فردا هم که شنبه است ! میشه دو هفته که نتونستم اونقدری که دلم میخواد بخوابم ! دستان برگشت گفت :welcome to grown ups life حرفش جالب بود , به نظرم خیلی داشت درست میگفت ..پ.ن. 1 : دستان به معنی دست ها نیست و اسم رفیقمه که شیش هفت سالی از من بزرگتره پ.ن. 2 : این عکس رو تو مترو انقلاب دیدم و خیلی به دلم نشست حقیقتا ! جس خوبی داره ... امیدواری ؟!...

گوشیمو یه جوری کوک کرده بودم که بیدار شم و برم اگه غذای اضافه ای هنوز مونده , بگیرم . رسیدم به مسیول مربوطه و در جواب درخواست من گفت باید بری نگهبانی خوابگاه 2500 کارت بکشی و فیششو بیاری تا بهت از غذاهای اضافه بدم . با انبوهی از تعجب و دلخوری و حق به طرف دادن و فیلینگ بی پولی(!) و یه ذره خواب آلودگی برگشتم سر جام و خوابیدم دوباره ...نصف سالاد ماکارونی هم اتاقیم مونده بود , اونم غذا نداشت ولی خوب از سر کوچه سالاد ماکارونی آماده گرفته بود واسه خودش , داشتم اون یک سوم نون سنگکی که گرم کرده بودم رو با نصفه سالاد میخوردم و سعی داشتم یه مقداری تهش واسه خود صاحب غذا بمونه که خودش یه خورده بخوره آخر شبی . تو همین لحظه ها داشتم به یکی دو شب گذشته فکر میکردم که به لطف این تخفیف های اپ های غذا به مردم امیدواری ؟!...